× بستن تبلیغات

























دستگاه جوجه کشی

دستگاه جوجه کشی

 تخمگذاری در روی بستر و یا نرده ( اسلت ) می تواند مشکل ها حیاتی برای واحد تولید کننده ساخت نماید . بیشتر تخم مرغ های بستری از نظر بهداشتی برای جوجه کشی مطلوب نمی باشند چون اینگونه تخم مرغ ها کثیف اند و تخم مرغ های آلوده اکثرا درستر منفجر می شوند . تخم مرغ های آلوده و کثیف چه بسا در‌صورتی‌که به مقدار کم درستر قرار داده شوند ، پس از انفجار توانایی آلوده کردن تمام تخم مرغ های موجود درستر و یا این که دستکم ، تخم مرغ های دور و اطراف خود را دارند . 
 
 
به این ترتیب تخم مرغ های بستری نه فقط برای واحد تولید کننده این نوع تخم مرغ ها سودآوری ندارند بلکه برای بقیه واحدهایی که تخم مرغ های نطفه دار خویش را در کنار آنها ست می کنند نیز خسارت آور می باشد . 
مرغ به طور طبیعی نیاز به محلی راحت و امن جهت تخمگذاری داراست . واضح است در سیستم رویش صنعتی ، گرچه وظیفه مرغ فقط تخمگذاری است ولی وضعیت اضطراری جهت تخمگذاری همانند تخمگذاری در شرایط طبیعی هست یعنی مرغ نیاز به محوطه آسوده و امن و مناسب دارااست . به عبارت دیگر لانه های تخمگذاری که محل تخمگذاری مرغ در سیستم پرورشی صنعتی است بایستی تمیز ، نیمه تاریک ، دارای ابعاد مناسب ، کم آب ، بدور از شلوغی و دارنده دمای متعال و فارغ از کوران باشد . 
در گله های تجاری این حالت به طور بدون نقص آماده نمی شود ، به این ترتیب مرغ ناحیه مناسب را تشخیص می دهد و در آن آشیانه گزینی می نماید . مرغ ها تابع طبیعت خود می‌باشند و یک آشیانه و یا یک محل مشخص و معلوم را برای تخمگذاری انتخاب می کنند و مدام در آن لانه تخم می گذارند . به همین دلیل می‌باشد که گهگاه اوقات چشم می شود که یک‌سری مرغ در یک آشیانه تخم می گذارند در حالی که لانه کناری آن خالی است . 
جهت 
پیشگیری از تخمگذاری روی بستر نکات تحت می بایست رعایت گردد: در زمان رشد می توان پرندگان را به پرش و فروآمدن در جای امن تشویق کرد به این مراد می بضاعت و توان سکوها یا رده هایی را در قسمت های مختلف سالن قرارداد ( سکوی پرش ) . به ازای هر 1000 – 500 قطعه پرنده یک سکو باید منظور گردد . تعبیه سکوها هر چه زودتر ( 3-2 هفتگی ) می بایست چهره گیرد . همینطور فایده گیری از سکوها از سن 2 هفتگی جهت خروس ها موثر می باشد . در تالار هایی با سیستم نرده ، موادی که در ساخت سکوهای پرش مسئله به کار گیری قرار می گیرد ترجیحا بایستی از محصول نرده ( اسلت ) باشد . 
استفاده از فروغ و روشنایی کمتر از 5 لوکس در دوران پرورش ممکن هست باعث تنبلی طیور گشته و طیور ممکن است این ویژگی را در طول زندگی خود حفظ کنند که نهایتا سبب به عدم تمایل طیور به تخمگذاری در لانه های تخمگذاری می گردد . 
از رویه رفتن پر سرعت و باشتاب در تالار پرهیز نمائید . شیوه رفتن سرعت بالا در تالار سبب ترسیدن مرغ ها و وحشت آن ها از رفتن به آشیانه ها می گردد . به کارگران آموزش دهید در سالن همیشه آرام را بروند . 
جهت تکان و شیوه رفتن افراد در سالن می بایست به سوی آشیانه های تخمگذاری باشد تا به این وسیله طیوران بسمت آشیانه ها هدایت شوند . رشد دهندگانی که سالن را زودتر جهت ایجاد آماده می نمایند معضلات تخم مرغ بستری کمتری دارا‌هستند ( آشیانه گذاری را زودتر انجام داده اند) . بسیار اساسی میباشد که پیشین از تخمگذاری ، طیور آشیانه ها را شناسایی کنند . 
تراکم 
گله: تراکم بیش از 6 مرغ در هر متر مربع موضوع ساز تخمگذاری روی بستر خواهد بود . 
فضای مناسب برای تخمگذاری ( 2 cm 100-90 ) برای هر مرغ در آشیانه های تخمگذاری مشترک و یا یک لانه انفرادی برای حداکثر 5/4 – 4 مرغ می باشد . 
مدیر 
بستر: عمق مطلوب بستر در آغاز ساخت ( حداقل عمق بستر 8-5 سانتیمتر ) از علاقه مرغ ها به گذاردن تخم روی بستر می کاهد . هر وقت که پوشال بستر بیش تر شده ، به نظر می برسد که اندازه تخم مرغ های بستری هم بیشتر شده می‌باشد . 
دانخوری 
و آبخوری: از طول مطلوب دانخوری و آبخوری مطمئن باشید . در غیر این چهره ممکن می باشد بعنوان یک سد فیزیکی عمل کرده و دسترسی به لانه ها را محدود کند و در پی آن تعداد تخم مرغ های بستری افزایش یابد . 
در چهره قرار به دست آوردن یک خط دانخوری روی نرده (اسکلت) ، دست‌کم 60 سانتیمتر مسافت میان دانخوری و آشیانه های تخمگذاری ساخت نمائید و مسلما دانخوری ها را پس از اتمام دان بالا بکشید به طوریکه پرنده بتواند به راحتی از زیرآن بگذرد و در فیض محلی برای لانه گزینی ایجاد نشود . 
دانخوری های خروس ها باید بدور از لانه ها باشند به طوریکه خروس ها نتوانند یک سد فیزیکی را برای ورود مرغ ها به لانه ها تولید کنند این دانخوری ها می بایست در طول روز بالا باشند تا مرغ ها در پایین آن‌ها لانه گزینی نکنند . 
نزدیک کردن بازه تغذیه به دوران فروغ و روشنایی می تواند در حل خلل تخم مرغ بستری یاری کند . 
حداقل مسافت فی مابین لانه تخمگذاری تا آبخوری های نیپل می بایست 45 سانتیمتر باشد ، این مسافت در قضیه آبخوری های آویز هم باید رعایت شود . 
میزان آبی‌رنگ که از آبخوری نیپل بیرون می شود نباید کمتر از 80 میلی لیتر در دقیقه باشد . ارتقا زمان نوشیدن آب می تواند از دسترسی مرغ ها به آشیانه ها پرهیز نماید . 
تا آنجا که ممکن هست توزیع وسایل در سالن منطقی باشد . دانخوری های خروس ها بایستی به دیوار نزدیک باشد سپس دانخوری مرغ ها وسپس آبخوری ها و بعد از آن لانه ها . هیچ زمان دانخوری خروس ها را نزدیک آشیانه قرار ندهید . 
دانخوری 
– آبخوری – لانه تخمگذاری: توزیع ضعیف دان ، نیز زمانی خوردن دان با پیک ساخت ، صرف وقت مضاعف برای تغذیه به عامل کوچک بودن بعد ها دان ، وجود فضای اندک داخوری ، رخت و پاش دان روی بستر ، وجود نقاط روشن دل در تالار در مجاورت صفحات خنک کننده ، آشیانه های تخمگذاری و هاپرهای دانخوری ، و بالاخره نامناسب چیدن وسایل مرغداری از اهم عارضه ها تخمگذاری روی بستر می باشد . 
توده 
آوری تخم مرغ های بستری: ارتقاء تعداد دفعات عده آوری تخم مرغ های بستری در هفته های نخستین تولید (25 تا 30 هفتگی) (حداقل 8 بار در روز) در کاهش تخم مرغ های بستری موثر خواهد بود . 
مدیریت 
آشیانه های تخمگذاری: آشیانه ها را با دیدن او‌لین تخم مرغ و یا این که یکسری روز پیشین از او‌لین تخمگذاری موضوع توقع به روی پرنده باز کنید و از قراردادن کف متحرک آشیانه ها و ریختن پوشال چوب تا علامت گذاری جلوگیری کنید . 
باز کردن لانه ها برای دوران طولانی گذشته از تخمگذاری عشق و علاقه مرغ ها را جهت رفتن به آشیانه های کاهش داده و در فیض مقدار تخم مرغ بستری ارتقا می یابد ، تلاش نمائید شم کنجکاوری پرنده را تقویت فرمایید . 
ارتقاع بستر تا چوب پرش نباید بیش از 45 سانتیمتر باشد . در‌صورتی‌که ارتفاع بالاتر است پله مطلوب تعبیه شود . 
مسافت آبخوری ها را از لانه های تخمگذاری طوری تهیه کنید که نتواند به فیس بازدارنده و سد فیزیکی برای رفت و آمد مرغ به لانه ها عمل نماید . 
آشیانه های تخمگذاری بایستی در ابتدا مستقیما در کف سالن قرار گیرد به طوریکه در تحت آنان فضای خالی جهت لانه گزینی و تخمگذاری طیور جان دار نباشد . 
هماهنگ با ارتقا درصد ساخت ، فاصله لانه های تخمگذاری را از بستر افزایشدهید . 
در 10 درصد ایجاد بایستی یک سوم آشیانه ها بالا برده شوند . (روی شالوده ها قرار داده شوند .) در 30 درصد تولید یک دوم آشیانه ها بالا برده شوند . 
در 50 درصد ساخت کلیه آشیانه ها بالا برده شوند . 
منطقه زیر لانه ها را بسته نگه دارید تا تخم مرغ های بستری به دستکم برسد . تخم مرغ هایی که در روزهای اولیه ایجاد در آشیانه ها نهاده می شوند را به باطن آشیانه های دیگر منتقل نمایید . اینکار منجر تشویق طیور به تخمگذاری در تمام آشیانه ها می گردد . 
تخم مرغ های بستری را در آشیانه ها قرار ندهید چون سبب آلودگی پوشال لانه ها می گردند . 
به ازای هر 5/4-4 مرغ یک آشیانه تخمگذاری منظور نمایید لبه های پایینی آشیانه های تخمگذاری بایستی حداقل 7-5 سانتیمتر ودر بهترین حالت 5/12 سانتیمتر از کف لانه ها بالاتر باشد تا پوشال آن به راحتی بوسیله مرغ ها بیرون ریخته نشود . 
پوشال درون آشیانه ها بایستی تمیز باشد . پوشال حاد و کلوخه شده سبب ساز به تولید وضعیت نامناسبی برای مرغ گردیده و سبب ساز می شود که مرغ رغبت کمتری به تخمگذاری در لانه را نشان دهد . 
محیط کثیف در ورودی لانه ها ممکن میباشد مرغ را از رفتن به لانه منصرف کند . 
در 
تالار هایی که دارنده سیستم اتومات جمع آوری تخم مرغ هستند: مسیر عبور تخم مرغ و تسمه نقاله می بایست پاک و عاری از بوهای نامطبوع باشد . پوشش نوار نقاله می بایست مدام حرکت آن را پنهان نگه داراست . 
در شروع کار ، سرعت تسه نقاله باید ناچیز باشد . از انجام کارهایی که باعث گریزو فرار طیور از آشیانه های تخمگذاری می گردد جلوگیری نمایید . 
یک توشه استارت تسمه نقاله در روز نخستین کافی میباشد و به تدریج آن را ارتقاء دهید . این دستور منجر مانوس شدن تدریجی طیوران با صدا و لرزش تسمه نقاله می شود . 
تسمه نقاله کثیف و آلودگی پوشال آشیانه های تخمگذاری با مدفوع ، باعث عدم رغبت طیور به رفتن به باطن آشیانه ها می گردد . 
مدیر 
خروس ها: افزایش نسبت خروس ها سبب عدم تمایل و رغبت مرغ ها برای رفتن به آشیانه های تخمگذاری می گردد . نسبت مطلوب تعداد خروس به مرغ و همینطور اختلاف وزن خروس با مرغ باید دقیقا رعایت شود . 
نسبت درصد خروس به مرغ بایستی با پیشنهاد های کاب هماهنگ باشد . 
ارتقا بیش از حد خروس سبب تولید استرس در مرغ ها گردیده و شانس تولید تخم مرغ بستری را افزایش می دهد . 
تهویه: 
یکی از فاکتورهای حساس که بایستی مدنظر قرار گیرد تهویه مناسب می باشد . در صورتکیه حالت محیطی مطلوب وجود نداشته باشد مرغ ها در بیرون از لانه ها ، تخمگذاری می کنند . 
با فشار منفی زیاد ، لانه ها خیلی سرد می شود و در فیض مرغ ها تمایلی برای رفتن به باطن لانه های تخمگذاری ندارند این موضوع در زمانیکه هواکش ها مستقیما رو به لانه ها هستند رخداد می افتد . 
با فشار منفی اندک ، آشیانه ها در تابستان خیلی گرم می شوند و در نتیجه مرغ ها تمایلی برای رفتن به آشیانه های تخمگذاری ندارند . 
شدت 
نوروروشنایی و توزیع آن: فروغ و روشنایی بایستی بصورت یکنواخت و به اندازه 60-40 گران‌قیمت در سطح پرنده توزیع گردد . نوروفروغ نباید مستقیما به باطن آشیانه های تخمگذاری بتابد . عدم توزیع یکنواخت فروغ سبب ساز ایجاد نقاط بدون‌نور در سالن می گردد که سبب ساز تخمگذاری مرغ ها در آن نقاط خواهد شد . جهت پیشگیری از تخمگذاری در نقاط بدون نور و کور می بایست در آن نقاط لامپ های بیشتر تعبیه شود . 
نوشته شده در دوشنبه 8 بهمن 1397ساعت 11:28 توسط علی پور|


آخرين مطالب
» <-PostTitle->

Design By : بست بلاگ